De eerste dag van de werkelijke reis deel 4
Vrijdag 16 November 2007 at 3:01 pmHet is 14.00, de eerste middag van mijn eerste dag. Ik heb blijkbaar een afterdiner dip gehad want ik ben in slaap gevallen. Ik schik wakker. Shit, waar zijn we.

Ik, kleindochter Carla Mulder, start als meisje loos mijn zoektocht naar opa’s avontuurlijke oversteek.
Mijn zoektocht zal in de zomer van 2008 in de gelijknamige voorstelling op de diverse zomerfestivals zijn ontknoping kennen.
Monster nu alvast aan en beleef het avontuur mee op mijn weblog meisje loos.
Reageer, adviseer of lees gewoon mee.
Mijn avontuur begint NU

In 1910 vertrekt mijn opa Jan George Mulder met de Holland Amerika Lijn naar Amerika, op zoek naar een beter leven.
Ik weet dat hij op 9 augustus 1910 alleen aankomt, zonder zijn familie, op Ellis Island, New York. Hij is dan 44 jaar oud.
Ik weet ook dat hij uiteindelijk met zijn familie in de farm in Virginia komt te wonen
Ik heb mijn opa nooit gekend en wist nauwelijks iets van hem. Tot ik in 2002 opa’s bijzonder fotoarchief ontdekte.
Opa bleek een fanatiek en begenadigd fotograaf. Van 1895, het jaar dat hij zijn eerste fotocamera kocht, tot aan zijn dood in 1922 heeft hij zijn leven gedocumenteerd. Familiekiekjes, maar ook prachtige opnames van zijn reizen naar Parijs en Rome en van zijn rijke leven als koloniaal in Azië. Meer dan tweeduizend foto’s vertellen zijn levensverhaal. In 3D. Opa had een hypermoderne stereocamera waarmee hij zijn leven heeft vastgelegd.
Ook zijn oversteek naar Amerika en het leven op de farm in Virginia heeft hij gefotografeerd.
De eerste keer dat ik zijn stereofoto’s zag, was ik verkocht.
Het was alsof ik zijn leven werd gezogen. Het was alsof de honderd jaar oude beelden weer tot leven kwamen. Alsof de personen op de foto elk moment konden gaan praten. Alsof de druppels van de brekende golven elk moment in mijn gezicht zouden spatten.
Maar het bleef stil. Ik hoorde geen verhalen, ik voelde geen spattende druppels.
Ik kreeg geen antwoord op mijn vragen.
Wat dreef opa naar Amerika? Wat dreef de honderd duizenden andere migranten honderd jaar geleden naar het beloofde land?
Het is 14.00, de eerste middag van mijn eerste dag. Ik heb blijkbaar een afterdiner dip gehad want ik ben in slaap gevallen. Ik schik wakker. Shit, waar zijn we.

Tijdens de lunch op op de eerste dag van mijn oversteek ontmoet ik Martin. Een Oostenrijkse pensionado die zijn jongensdroom verwezenlijkt door de oceaan per vrachtschip over te steken in oktober.
(meer)Om 5.00 's ochtends schrik ik wakker van het schudden van de boot. Het is 12 oktober, de eerste dag van mijn oversteek. Ik heb oordoppen in. Het gebrom van de motor gaat er dwars doorheen. Wat is er aan de hand?

4 November 2007, Amsterdam. De jetlag had me gevloerd. Ik was het besef van dag en nacht even helemaal kwijt. Ook welke dag het was, wist ik niet meer. Maar ik ben er weer en weet nu dat het 4 november is en dat mijn reis er op zit. Ik ben terug in Nederland. Mijn koffer puilt uit van de informatie die ik onderweg gevonden heb. Mijn reis was meesterlijk, maar een ding is zeker; mijn werkelijke reis is anders verlopen dat mijn gedroomde reis! Laat ik beginnen bij de avond voor mijn vertrek: 11 oktober om 22.30. Mijn aankomst op de Hamburgo.
(meer)