9 augustus 2007
Ik, kleindochter Carla Mulder, start als meisje loos mijn zoektocht naar opa’s avontuurlijke oversteek.
Mijn zoektocht zal in de zomer van 2008 in de gelijknamige voorstelling op de diverse zomerfestivals zijn ontknoping kennen.
Monster nu alvast aan en beleef het avontuur mee op mijn weblog meisje loos.
Reageer, adviseer of lees gewoon mee.
Mijn avontuur begint NU
J.G. Mulder
In 1910 vertrekt mijn opa Jan George Mulder met de Holland Amerika Lijn naar Amerika, op zoek naar een beter leven.
Ik weet dat hij op 9 augustus 1910 alleen aankomt, zonder zijn familie, op Ellis Island, New York. Hij is dan 44 jaar oud.
Ik weet ook dat hij uiteindelijk met zijn familie in de farm in Virginia komt te wonen
Ik heb mijn opa nooit gekend en wist nauwelijks iets van hem. Tot ik in 2002 opa’s bijzonder fotoarchief ontdekte.
Opa bleek een fanatiek en begenadigd fotograaf. Van 1895, het jaar dat hij zijn eerste fotocamera kocht, tot aan zijn dood in 1922 heeft hij zijn leven gedocumenteerd. Familiekiekjes, maar ook prachtige opnames van zijn reizen naar Parijs en Rome en van zijn rijke leven als koloniaal in Azië. Meer dan tweeduizend foto’s vertellen zijn levensverhaal. In 3D. Opa had een hypermoderne stereocamera waarmee hij zijn leven heeft vastgelegd.
Ook zijn oversteek naar Amerika en het leven op de farm in Virginia heeft hij gefotografeerd.
De eerste keer dat ik zijn stereofoto’s zag, was ik verkocht.
Het was alsof ik zijn leven werd gezogen. Het was alsof de honderd jaar oude beelden weer tot leven kwamen. Alsof de personen op de foto elk moment konden gaan praten. Alsof de druppels van de brekende golven elk moment in mijn gezicht zouden spatten.
Maar het bleef stil. Ik hoorde geen verhalen, ik voelde geen spattende druppels.
Ik kreeg geen antwoord op mijn vragen.
Wat dreef opa naar Amerika? Wat dreef de honderd duizenden andere migranten honderd jaar geleden naar het beloofde land?
« There's a boat that's… |
Home |
»
10 10 07 - 19:27
Waarom doe ik dit? Ik sterf van de zenuwen, wat een bespottelijkeonderneming.
Waarom wil je emigreren? Waarom wil je alles achterlaten? En waar wil je zo nodig afscheid van nemen? Welk land, welk leven laat je achter? Je moet wel heel erg geloven in de nieuwe bestemming. Maar waar geloof je dan in? In de verhalen die je hebt gehoord? In de dromen die je hebt? En dan ga je met de boot. Honderd jaar geleden vloog je niet als voorbereiding alvast een keer naar de overkant en weer terug. Je had maar één kans. Aanmonsteren in Rotterdam en 10 tot 12 dagen later aankomen in New York Ellis Island. En dan nog de onzekerheid of je wel binnengelaten wordt. En dan ben je binnen in de Nieuwe Wereld, en dan heb je nog niets. Geen werk, geen onderdak.
Zal iedereen tijdens de overtocht niet bevangen zijn door twijfels? Ruim tien dagen vol met tijd. Met uren en minuten die alleen worden gevuld met het geluid van de stampende motor, de brekende golven en de huilende wind. Ruim tien dagen alleen maar water, je dromen en je twijfels. Ik weet niet of ik dat aan kan, maar ik zal wel moeten.
22 oktober 1910 vertrok oma naar New York, 31 oktober kwam ze aan. Ik vraag me af hoe zij zich gevoeld heeft tijdens de oversteek?
Bekijk hier een kopie van het originele document uit de archieven van Ellis Island.
Wordt vervolgd!
meisje loos
Gebruikte Tags: 1910, boot, ellis_island, geloven, golven, motor, new_york, oma, rotterdam, water, wind
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren